Uploader: Elliott
Country: Australia
Uploaded: Aug 11, 2018
Price: Free
Rating: Based on 1 user ratings

Please, verify you are not robot to load rest of pages

download skafander i motyl pdf

B iu let yn
E B IB , n r 6 (1 24) /201 1 , Magazyn studencki
Dz ia ł rec enz je
Monika Pichlak
Instytut Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa we Wrocławiu
I rok studiów magisterskich
Motyl i skafander
Słowa kluczowe: motyw książki, film, recenzja
Film Motyl i skafander http://www.recenzenci.pl/recenzja/78/1 jest adaptacją książki
Jeana-Dominique’a Bauby’ego zatytułowanej Skafander i motyl, którą autor napisał,
będąc całkowicie sparaliżowanym w wyniku wylewu krwi do mózgu. Zarówno film, jak
i książka pokazują postać głównego bohatera, który mimo przeciwności losu,
znajduje sposób na dalszą egzystencję i odnajduje się w sytuacji, w której wielu by
się poddało.
Motyl i skafander (Le Scaphandre et le papillon)
(http://www.filmweb.pl/Motyl.I.Skafander)
Reżyseria: Julian Schnabel
Scenariusz: Ronald Harwood
Produkcja: Francja, USA
Gatunek: dramat, biograficzny
Czas trwania: 112 min.
Rok produkcji: 2007
Rys. 1. Plakat promujący film Motyl i skafander. Źródło:
http://www.mackozer.pl/images/motyl-i-skafander.jpg.
Jest to historia Jeana-Dominique'a Bauby'ego, redaktora naczelnego czasopisma
„Elle”, ojca trójki dzieci. Bohatera poznajemy w momencie wybudzenia się z
trzymiesięcznej śpiączki spowodowanej udarem, który doprowadził do całkowitego
paraliżu ciała. Sprawne pozostało jedynie oko i powieka, dzięki której, zachowujący
pełnię władz umysłowych Jean-Do, mógł utrzymywać kontakt ze światem. Pracująca
z nim logopeda stworzyła specjalny alfabet, w którym litery ułożono według
częstotliwości ich używania. Zadaniem osoby chcącej porozumieć się ze
sparaliżowanym było wolne wymawianie liter, a Jean-Dominique mrugał powieką w
1
Wszystkie odesłania do stron internetowych przedstawiają wersję aktualną w dn. 28.03.2011 r.
1
B iu let yn
E B IB , n r 6 (1 24) /201 1 , Magazyn studencki
Dz ia ł rec enz je
momencie, gdy usłyszał literę potrzebną do ułożenia danego słowa. Cały system
komunikowania przynosił zadowalające efekty, stopniowo powstawały pojedyncze
wyrazy, później złożone zdania. Widząc wyraźne postępy, bohater postanawia
napisać w ten sposób książkę.
W toku rozwoju akcji filmu dowiadujemy się, że jeszcze jako redaktor naczelny „Elle”
podpisał umowę z wydawnictwem na wydanie książki. Chciał napisać współczesną
wersję Hrabiego Monte Christo, gdzie główną bohaterką będzie kobieta, a podstawę
fabuły ma stanowić zemsta. Do współpracy z Jean-Do zostaje oddelegowana młoda
kobieta — Claude, której zadaniem jest spisanie jego myśli. Poznajemy cały proces
tej żmudnej pracy. Każdego dnia Jean-Do budzi się wcześnie rano, zastanawia, co
chce napisać, uczy się tego na pamięć, a później dyktuje powieką to, co przygotował.
W ten sposób jesteśmy świadkami, jak żyjący do tej pory pełnią życia mężczyzna,
który nie ponosił porażek, uczy się żyć z syndromem zamknięcia, oswaja się
z rozpaczą i kurczowo trzyma swojego człowieczeństwa.
Za firanką mojego okna blada poświata zwiastuje nadejście świtu. Bolą mnie pięty,
moja głowa mi ciąży i czuję się uwięziony w skafandrze. Moja praca polega na
pisaniu dziennika z nieruchomej podróży rozbitka na wybrzeżu samotności2. To
jedne z pierwszych słów, jakie pojawiają się w książce. Przez cały czas słyszymy
wewnętrzny monolog bohatera, dzięki któremu poznajemy rzeczywistość widzianą
jego oczami. W pewnym momencie następuje stwierdzenie, że być może jego los to
swojego rodzaju przeznaczenie i nauczka za to, że chciał manipulować arcydziełem
Dumasa, stworzyć jego lepszą wersję. Jean-Do przypomina sobie jednego
z bohaterów Hrabiego Monte Christo, sparaliżowanego Noirtiera, do którego teraz
sam jest podobny. W trakcie oglądania filmu często słychać w tle kolejno wymawiane
litery alfabetu, co jeszcze wyraźniej obrazuje nam cały proces powstawania tej
niezwykłej książki.
W ostatnich minutach wraz z bohaterem wracamy do przełomowego momentu
w jego życiu. Widzimy, jak jedzie z synem do teatru, w pewnym momencie zjeżdża
na pobocze, zatrzymuje samochód i na oczach dziecka dostaje paraliżu. Kolejna
scena przenosi nas do pokoju szpitalnego. Jean-Do, w ciężkim stanie, leży w łóżku,
a Claude czyta ostatnie zdania nowo wydanej książki pt. Skafander i motyl autorstwa
Jeana-Dominique'a Bauby'ego. Następną informacją jest wiadomość, że autor zmarł
9 marca 1997 r., dziesięć dni po wydaniu książki.
Film pokazuje zwycięską walkę o swoje człowieczeństwo. Widzimy, jak wiele może
zdziałać sprawna pamięć, wyobraźnia i przede wszystkim ogromna potrzeba
komunikacji z otoczeniem, że pomimo paraliżu, za pomocą jednej powieki można
napisać książkę i osiągnąć katharsis.
Pichlak, M. Motyl i skafander. W: Biuletyn EBIB [online] 2011, nr 6 (124), Magazyn studencki [Dostep:
30.08.2011] Dostępny w World Wide Web:
http://www.nowyebib.info/images/stories/numery/124/124_pichlak.pdf. ISSN 1507-7187.
2
BAUBY, J. D. Skafander i motyl. Gdańsk: Słowo/Obraz Terytoria, 2008, s. 2.
2